De verloren sleutel..

Mocht deze krakende deur niet open willen gaan..
Probeer daar dan niet eindeloos bij stil te staan..
Wellicht vind je een sleutel die wel past, maar weet dan alvast..
dat ik mij inmiddels al heb aangepast..

Het vervolg.. deze crisis “wordt” nog geschiedenis!

Tot het midden van de negentiende eeuw was Nederland een statische, (vroeg)kapitalistische samenleving. Tot 1848, het jaar waarin liberale constitutionele hervormingen werden doorgevoerd, stond het land onder een autocratisch monarchaal bewind. Rond 1850 was de periode van de ommekeer. Voor velen in die tijd de belangrijkste grondwetherziening in lange tijd. Het zou echter tot de jaren zeventig duren voordat de industrialisering voor arbeiders enige verlichting in hun armoedige bestaan zou brengen.

Ten tijde van de grote contrasten tussen arm en rijk hadden vrijheid en gelijkheid een centrale plaats gekregen in het juridische denken omdat het recht er niet was om ongelijkheden te corrigeren, maar omdat het een uitdaging aan alle mensen was om volwaardige burgers te worden, ofwel door hard werken kom je er wel. De liberale ideologie onthield slachtoffers het recht op compensatie omdat het recht werd verondersteld wederzijdse vrijheden af te bakenen waarbinnen iedereen de vrijheid had zichzelf (moreel) te ontwikkelen en te beschaven. Er zou reeds een harmonieuze relatie bestaan tussen economische en zedelijke capaciteiten (als je arm bent, zou dat je eigen schuld zijn). Aangenomen werd dat door zich rekenschap te geven aan economische wetten er een rechtvaardige samenleving tot stand zou komen en de samenleving als geheel en mensen afzonderlijk tot een hogere trap van ontwikkeling zouden komen.

Massaal ons geld en reserves uitgeven zal moeten zorgen dat de economie gaat stabiliseren. Echter lijkt dit handelen een herhaling op Amerikaans gedachtegoed. Blijkbaar wordt deze relatie niet erkend. Vooralsnog blijkt dat deze methode effectief te zijn, maar naar mijn mening op korte termijn. De handelswijze zal uiteindelijk ook ernstige schuldproblemen verzoorzaken en de crisis zal zich alleen maar vergroten. Het kopieergedrag van Amerika uitten zich in verschillende facetten van onze maatschappij. Blijkbaar zijn wij niet in staat (geweest) zelf een werkende contstructie te bedenken en uit te voeren. Jammer? Nee voor mij niet althans..

De verschillende modellen belichten het politiek systeem, ieder vanuit een ander perspectief. De sociaal-economische gedachte is het vooraanstaande ontwikkelingsmodel waarbij nauwelijks wordt gekeken naar preventieve maatregelen. Deze worden min of meer onderschat, terwijl de alternatieve plannen gebasseerd zijn op ‘gevolgenbestrijding’..

Hedendaagse praktijksituaties worden belicht vanuit de keerzijde. Lichamelijke ziektes en psychisch leed worden samengevoegd en van sociaal-economische belangen is geen sprake meer. De bevolking heeft jarenlang geleefd van reserves en is gedragen op de belastingcapaciteit. Nu eenmaal de reserves geen bodem meer kunnen bieden zijn de kamerleden aangewezen voor het bedenken van een nieuw systeem. Hoe onze toekomstige bouwtekening zich ook gaat ontwikkelen, wie voor de wolf vlucht loopt de beer in de muil.

Economische crisis als gevolg van ons kopieergedrag?

De meeste bedreiging voor mensen schuilt niet zozeer in het onwettig handelen tussen individuen, maar eerder in hetgeen dat als onvermijdelijk risico wordt gezien; van moderne productiemethoden tot transportmiddelen, van genetische manipulatie tot het gebruik van kernenergie. Toch is de laatste tijd onze concentratie volledig gericht op de economische crisis. Wellicht een herhaling van ons handelen uit de negentiende eeuw, of zelfs iets daarvoor. Denkbaar is hierbij de verschuilende moraliteit en de maatschappelijke normen en waarden.

Het verband met de (grote) grondwetherziening in het jaar 1848 zal in eerste instantie moeten blijken uit de economische groei nadat de veranderingen in de jaren ’70 waren doorgevoerd. De veranderingen in de economie waren een gevolg van deze herziening. Blijkt uit deze constatering dat werkgelegenheid ook in relatie staat tot wetswijzigingen? Op het eerste gezicht lijkt deze bewering juist, maar het houdt ook verband met menselijke relaties en maatschappelijke tevredenheid. Omstandigheden en veranderingen brengen vaak onzekerheid met zich mee. Wetswijzigingen zorgen in eerste instantie voor verandering en uiteindelijk voor verwarring. Verwarring zorgt weer voor onstabiliteit. Onstabiliteit voor meer werklozen. Bij elke besluit worden zowel politieke als wetstechnische zaken afgewogen en meestal naar tevredenheid van het grote gedeelte van de bevolking in hun voordeel worden besloten.

De sociologische benadering zal zich berusten op het op de veranderingen van menselijke relaties en trachten deze in verband te brengen met het ontstaan van ons wetstelsel. Een bepaalde periode (of tijdperk) kan sociologisch gezien in verband worden gebracht met het gedachtegoed waarop het artikel is gebaseerd. Sociologisch gezien kun je dus constateren dat de wetswijzigingen in deze tijd ook gebaseerd zijn op gedachtegoed wat voortvloeit uit maatschappelijke belangen en menselijke relaties.

De wat meer psychologische benadering uit onze geschiedenis in relatie tot de huidige economische crisis heeft meerdere draagbare motiverende redenen. De erbarmelijke omstandigheden leidden tot veel stress, waarbij resultaat en productiviteit verminderd. Denkbaar dat productiveit de afgelopen jaren al sterk is toegenomen door het gebruik van machines en computers. Wellicht een verklaring van de ecomonische interne groei. De vicieuze cirkel als gevolg van blijvende en toenemende stress en ziektemeldingen blijft de samenleving, of beter gezegd, onze wereldbevolking, deze crisis zelf in stand houden. De politici en hun denktanks blijven discussieren om de gevolgen te bestrijden. Een van mijn algemene basisgedachte luidt als volgt: De gevolgen bestrijden is de oorzaak vermijden. Deze gedachte is naar mijn mening ook het fundament voor de economische recessie. Gezien de politieke handelingen en het dagelijks beraad in de Tweede Kamer wordt de oorzaak naar mijn mening teveel ontweken. Er wordt ‘resultaatgericht’ gezocht naar (tijdelijke) oplossingen. De kanttekening is echter de onwetendheid en onvoorspeelbaarheid. Ik kan mij met slechts enkele besluiten verenigen.  

Misleidende reclame is geen reclame!

De ellendig lange reclamespotjes als onderdeel van ons dagelijks televisiegebruik. Met name de adverterende sms en beldiensten zijn niet alleen gevaarlijk, maar ook verslavend. Talloze Nederlanders maken toch gebruik van deze diensten. Hoogstwaarschijnlijk heeft het merendeel niet in de gaten dat dit (bijna) hetzelfde is als het afsluiten van een abonnementsvorm elders op de televisie. Daarbij heeft de gemiddelde Nederlander op dit gebied ook weinig juridische kennis wat het allemaal dan ook een stuk lastiger maakt.

De zogeheten ‘gadgets’ zijn dus niet alleen gevaarlijk, maar werken dus ook nog eens verslavend en daarom ook gebonden aan de trends die op dat moment het belangrijkst zijn. Immers.. bedrijven willen verdienen. De misleidende factor dient zich juridisch zo in te kleden dat volledige aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid bij de consument blijft. Een groot deel uit de lagere socialere klassen en/of mensen met een laag opleidingsniveau hebben nou eenmaal geen idee wat voor verbintenis(sen) hieruit voortvloeit.

Is in deze de overheid als bescherming om deze boodschap duidelijk te maken? Of is de televisie hiervoor verantwoordelijk? Mijn simpele en misschien ietwat kortzichtige antwoord hier op is.. ”Nee, deze verantwoordelijkheid ligt noch bij de overheid, noch bij de televisiewereld. De burger is zelf verantwoordelijkheid voor zijn eigen handelen”.

In juridische sfeer spreekt men van misleidende reclame indien er sprake is van een van de genoemde bestanddelen uit art. 6:194 van het Burgelijk Wetboek. Afijn.. Deze (wets)bepalingen beperken mijn lezerspubliek in zekere zin en dat is niet de bedoeling. Daarom zal ik trachten om bepalingen zoveel mogelijk te vertalen naar een ‘leesbaar document’.

De eigenschappen en/of gebruiksmogelijkheden van een aangeboden product kan een reden zijn om een product als misleidend, of beter gezegd, als ‘gebrekkig’ te bestempelen. Ik zal een voorbeeldreclame nemen om dit te verduidelijken.          De bekende reclame van een groot Amerikaans bedrijf waarbij het mogelijk is om een ‘radar’ te downloaden voor je mobiele telefoon. Het lijkt er op dat je met deze radar kunt zien welke mobiele nummers er bij jou in de buurt zijn. Gezien (onder andere) de privacywetgeving is dit niet mogelijk en daardoor dus strafbaar in zekere zin. Tijdens de reclame wordt een vertoning gegeven van deze ‘gadget’ en de mogelijkheden.

Nu wordt de volgende zin uitgesproken tijdens de reclame.

“Niemand zal weten dat jij weet er in de buurt is”.

Lees deze zin een aantal keer goed door. Misschien snap je hem meteen al. Er staat letterlijk, maar dan met andere woorden:

“Niemand kan weten dat ik weet wie er in de buurt is”.

Want het kan namelijk ook niet. Wel kun je deze ‘gadget’ per sms ‘bestellen’. Dat kost je dan ongeveer zo’n kleine 12 euro per maand. Er zal direct een abonnement worden afgesloten waar je (in de meeste gevallen) zeer moeilijk van af kunt komen. Is er in deze situatie sprake van misleidende reclame? Daar zal ik mijn volgende stuk over gaan schrijven!

Vrijheid is niet altijd blijheid..

De generatiekloof is onlosmakend verbonden met de jeugdigen ‘onder ons’ , met name de pubers. De eindeloze discussies tijdens het avondmaal of huiswerk een hogere prioriteit heeft dan het ‘chillen’ met vrienden. Of hoe het komt dat de ‘we’ altijd zo laat op bed gaan wat vaak eindigt in een welles-nietes discussie met ruzie vaak als gevolg. Maar natuurlijk ook het bekende zakgeld-verhaal passeert vaak de revue. Vroeger ging dit heel anders. Al kan ik daar niet over mee praten. Slechts bronnen zoals internet kunnen mij een evident beeld geven over gebeurtenissen uit het verleden. Toen waren er regels in huis en werden discussies vaak als vliegtuigjes in elkaar gevouwen en richting de prullenbak getorpedeerd. En dan niet gesproken over de tijd van de pater familias. De duidelijke ‘rangorde’ zorgde dat discussies incidenteel plaatsvonden. Dus laat staan een discussie uit de tijd waarin we nu leven over de aanschaf van een I-pod.

Het is duidelijk dat er een verschuiving van de samenleving heeft plaatsgevonden, maar met name de impact van onderlinge verschuivingen van relaties binnen gezinnen zijn tot op de dag van vandaag nog sterk aan verandering onderhevig. Er zijn tegenwoordig meer discussies, omdat er ook meerder onderwerpen besproken kunnen worden, maar ook omdat deze onderwerpen nu geen taboe meer zijn. Over het algemeen gaan de ouders en/of opvoeders mee in de tijd door meer modieuze kleding te dragen en doorgaans door hipper taalgebruik toe te passen. Duidelijk is wel dat er een meer gelijkwaardige verhouding is ontstaan in de loop der jaren en dat posities zijn gaan schuiven binnen gezinnen. Is deze verhouding een gevolg van de vrijheid die jongeren hebben gekregen of is dit kan men dit koppelen aan politieke gebeurtenissen en/of beslissingen?

Een ding is zeker, voor mij althans.. Het drugs/drank- en seksleven neemt onder de jeugdigen enorm toe en GGZ (en GGD) is de afgelopen 25 jaar uitgegroeid tot een extreem grote werkgever. Naar mijn idee moeten de “Ik kies bewust producten” een omslag maken naar de “Ik kies bewust en wil gezond leven met een duidelijk en haalbaar toekomstperspectief”.

Opening

Lectori Salutem!

In deze blog zal ik veelal hedendaagse (politieke) problemen beschrijven op columnachtige wijze. Verder zult u hier gedichten en schilderijen van mij aantreffen.
Mijn motivatie is om vanuit jeugdige visie mijn opinie over Nederland neer te zetten en dit toegankelijk te maken voor diegene die hier interesse in hebben.

De bedoeling is om elke week een stukje te schrijven, mits mijn agenda dit toelaat.
Veel leesplezier en reacties, opmerkingen, en/of suggesties zijn van harte welkom!

Een hartelijke groet!
Florian Cats

?> ?>